EPGP 09 @ IIM K

So finally I took that decision of taking an executive MBA. I cannot afford in going for a full time executive MBA from a good institute. First of all, the course itself is too costly and secondly, my 1 or 2 year of salary also will not be coming in. So it's a really huge investment and I cannot afford. So, I was looking for multiple other options and was discussing with some of my friends as well. IIM K (Kozhikode) announced their 9th batch program in September 2016. Based on my research, I realized that, they introduced this program in the premier business institute sector and this is the 9th batch in offering. More than that, IIM K is the 5th IIM in India, started way back in 1996. Going for this kind of a course in an IIM is having its own merits in terms of a brand value and the availability of eminent professors. The cost involved is around 8 lacs and the time frame is roughly 2 years. Tried to get some more information from the internet and the only source other than the IIM K website was Vinay Bhutani's blog, which was an older EPGP program a few years ago. Though I didn't get much information, I still decided to pursue with the admission process.

My main agenda or purpose was 1) Making a network of some experienced professionals, 2) Learning the industry proven managerial methods, 3) Overcoming my own negatives/inhibitions, 4) Getting a good brand, 5) Learn something new and bring in some change rather than doing the same stuff at office and 6) Try applying  the learned stuff in my personal and professional life.

I paid the registration fee of Rs.2500 and sent all the required documents to IIM K. There was a test which is called EMAT which is conducted by IIM K and followed by an interview. I just looked at some of the old question papers available in the IIM K website and prepared around that. I realized that, though we used to do these analytical questions quite fast during the engineering final year times, now it's taking a lot of time. I was mainly focusing on finding the right answer or omitting the wrong answer, depending on the question/situation.

The Test/Interview was on a Saturday in December 2016 at a hotel in Bangalore. I went with a formal dress code to the hotel a bit early and there was one gentle man who was sitting in the room wearing a blazer. Initially I thought, he would be the one who is taking the interviews and later realized, he is also a candidate.  After some time, others also reached. I believe, there was some 40 - 45 people at the venue. Some were in formal dress, some were in too much formal, almost like business attire, some others were less/semi formal and a few were very casual.Slowly, the test started and it was 40 multiple choice questions which includes quantitative aptitude, logical reasoning, verbal etc. Except the questions which are related to English language, it was quite easy for me. I finished with some 7-8 minutes to spare. Synonyms/Antonyms section was difficult. Forget the question, even the four choices in the answers were alien to me. I was sure that, if there is a section cut off for English, I will not clear this test, else I will clear without any issues.

Soon after the test, I was called inside for the interview. There were 2 gentlemen in the panel, both of them are IIM K professors. .After the normal introduction related questions, most of the remaining session was related to checking the fact, if I know what my company's business is, what is the revenue, potential growth etc. That side went well, except for one question. They started with marketing and sales and finally came to a question "why is petrol not getting marketed?" My answers were not convincing for myself. The interview was very short, may be under 10 minutes.

I was having the hope that, if there is no section cut off for English, this is done. Within a week, I went to Nagaworld Casino, Cambodia for some business discussions. On the way back, I got the message/email that, I got selected for the EPGP 09 at IIM K.

I paid the initial fee of 98000 in the first week of January and there is an in-campus module from 16 - 21 of January. I traveled to Kozhikode in car on a Sunday morning through Kudalur, Kalpetta etc. I had my booking confirmed at Hotel Maharani, near Palayam.


First half of the stay at Kozhikode
Loved the hotel. Its in the city, it's an old hotel with very nice employees, decently priced and nice food. On the third day of the stay, I saw Director Ranjith at Maharani. Heard from a friend that, Maharani was one of the oldest BIG hotels in Kozhikode and all the celebrities used to stay here.
Loved the city, its so well developed, all the people are having a helping mentality, less pollution, beautiful. I decided that I should come with Radhika and Dakshith for vacation. There are beaches, art events, good food options. Today me, Suraj and Abhilash went to the Kozhikode beach and then to 'Dhe Puttu'. Yesterday, it was more fun with a small party with 6 people including Saikat and Avinash as well. At the college also, met a lot of nice and similar minded friends.

The IIM K Experience
First of all, its a beautiful campus of around 100 acres and is around 10 kms away from Kozhikode town at a place called Kunnamangalam, which is a hilly area. After the test/interview they offered the admission to 220 students and 180 turned up. Average experience is around 9.5 years and it includes people from various industries. But the major population is from Engineering. Bangalore/Mumbai are leading with maximum number of participants. Most of the experience group is from 5 to 15. And there are 6 people who are more than 20 years experienced.

Till now, a total of 6-7 professors came to our class and taught various subjects. Each and every professor, exceeded my expectations by miles. They are very passionate, very down to earth, huge experience level, gigantic energy level, and very much approachable. The confidence, they gave in the initial days is beyond most of our imaginations. Some of the subjects which are dry and was expecting a dull class, turned out to be one of the best we attended in our whole life. Most of the classes till now were better than some of the best classes/presentations I attended in my life. We started understanding the reason, why is this called an IIM and why these professors are into teaching.

One thing I noted, but not sure if this is True - Most of the professors are having a very pleasant face, their body language is telling that they are approachable, their voice modulation changes suddenly, they are using a lot of extra actions, they are showing and passing a lot of passion. May be they all attended some kind of a common training program regarding teaching methodology.

As of now, after completing 3 in campus module days, I am very happy, excited and realizing that this was one of the best decisions that I took. Also, based on my analysis, 8-10 years of experience is the ideal time for taking up this course. I am loving it......

ടീം ഔട്ടിങ് @ സക്ലേഷ്പൂർ

രണ്ടു വർഷം മുന്നേ നമ്മുടെ ടീമിലെ എല്ലാരും കൂടി ഇരുന്നു ഒരു ടീം ഔട്ടിങ് പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു. നമുക്കു ശ്രീ ലങ്കയിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ വിയറ്റ്നാമിലേക്കോ വല്ലോം ടീം ഔട്ടിങ്ങിനു വിട്ടാലോ എന്ന്.. അതിന്റെ തൊട്ടു അടുത്ത ദിവസം ഒരു 156 പേരെ കമ്പനി പറഞ്ഞു വിട്ടു.. നമ്മുടെ കൂടെ ഡിസ്കസ് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു പയ്യനും അതിലുണ്ടാരുന്നു.. അതിനു ശേഷം അങ്ങനെ ഒരു ഡിസ്കഷൻ നമ്മൾ നടത്തിയിട്ടില്ല.. പക്ഷെ ഇത്തവണ ടീമിൽ കുറെ ന്യൂ ജെൻ പയ്യന്മാരും, കുറെ എലൈറ്റ് കാറ്റഗറി മച്ചാന്മാരും ഉള്ളത് കാരണം വീണ്ടും മുടിഞ്ഞ പ്ലാനിംഗ്. പണ്ടത്തെ അനുഭവം ഉള്ളത് കാരണം ഞാൻ ഇതിൽ പങ്കെടുക്കാതെ മാറി നിന്നു .. നമുക്ക് എന്തും സമ്മതം എന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നു..അവസാനം തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കാടുമക്കി എന്നൊരു റിസോർട് കണ്ടു പിടിച്ചു..എന്തൊക്കെ കുടിക്കാൻ വേണം, എന്തൊക്കെ കഴിക്കാൻ വേണം, ഓരോരുത്തരും എന്ത് മാത്രം കുടിക്കും, ഐസ് കൊണ്ട് പോകണ്ടേ.. തുടങ്ങി അതി ഭീകരം ആയ ഡിസ്കഷന്സ്..
അങ്ങനെ ഏതാണ്ട് എല്ലാം ഒക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തു റെഡി ആക്കി.. നമുക്ക് മൂന്നു വണ്ടിയിൽ ആയിട്ട് പോകാം, ഡയറക്ടർ സാറിനു ഒരു ഫോർച്യൂണർ ഉണ്ട്, എന്റെ ഡിസയർ, പിന്നെ ഒരു ജിമ്മൻ ഉണ്ട്, പുള്ളിടെ സ്വിഫ്റ്റ്.  ഫോർച്യൂണർ വരുന്നത് ഒരു മുപ്പതു കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തു നിന്നായതു കൊണ്ട്  ആ പരിസരത്തു നിന്നുള്ളവർ മാത്രം കേറുന്നു.. പകുതി ദൂരം ആകുമ്പം ബ്രേക്ഫാസ്റ്റിനു നിർത്തുമ്പം മാറിക്കേറുന്നു..അതാണ് പ്ലാൻ. രാവിലെ ആറിനാണ് എന്റെ ആദ്യത്തെ പിക്കപ്പ്, ആറരക്ക് അവസാനത്തേതും നമ്മൾ  അധികം സമയം ലേറ്റ് ആകാതെ ആറേമുക്കാൽ ആയപ്പോഴേക്കും അഞ്ചു പേരും കേറി നേരെ ബ്രേക്ഫാസ്റ് പോയിന്റിലേക്കു പാഞ്ഞു. ഏകദേശം അമ്പതു കിലോമീറ്റർ ഉണ്ട് നെലമംഗലയിലേക്ക്, അവിടുത്തെ ഉഡുപ്പി ഹോട്ടൽ ആണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം. ഏഴു എട്ടു പേർക്ക് ഇരിക്കാവുന്ന ഫോർച്യൂണർ മൂന്നു പേരും ആയി അവിടെ എത്തി, ഒരു പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നമ്മളും എത്തി. ജിമ്മന്റെ വണ്ടി കാണുന്നില്ല, വിളിച്ചു ചോദിച്ചപ്പം അവർ രണ്ടാമത്തെ പിക്കപ്പ് ആവുന്നേ ഉള്ളൂ. ജിമ്മന് രാവിലെ പതിനഞ്ചു മോട്ടേടെ വെള്ള കഴിക്കണം, അതിൽ ഒരു മൂന്നു എണ്ണം കുറവുണ്ടാരുന്നു, അത് കൊണ്ട് കട തുറക്കുന്നത് വരെ അങ്ങേരു വെയിറ്റ് ചെയ്യുവാരുന്നു..ജിമ്മന് ഒരു കണ്ടൻ പൂച്ച ഉണ്ടാരുന്നു, ഇങ്ങേരു തിന്നുന്ന മോട്ടേടെ മഞ്ഞ പത്തു ദിവസം അതിനു കൊടുത്തു. ജിമ്മന്റെ ബൈസെപ്സ് വീർത്തു വരുന്ന പോലെ പൂച്ചേടെ ബോഡി പമ്പിങ്‌ പത്തു ദിവസം നടന്നു, അവസാനം അത് ചത്ത് പോയി.

ജിമ്മന്റെ സ്വിഫ്റ്റിലും അഞ്ചു പേരു കേറണം, അതിൽ ഏറ്റവും മെലിഞ്ഞ ഐറ്റം എൺപത്തഞ്ചു കിലോ ഉണ്ടു. അതാണ് അഞ്ചു പേരുടെ ഒരു ഏകദേശ തുക !!! അങ്ങനെ വെയിറ്റ്  ചെയ്തു ചെയ്തു അവസാനം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പം ഇഴഞ്ഞു ഇഴഞ്ഞു സ്വിഫ്റ്റ് എത്തി. രാവിലത്തെ കാപ്പി കുടി കഴിഞ്ഞു ഫോർച്യൂണറിൽ അഞ്ചു പേരും, എന്റേം ജിമ്മൻറേം വണ്ടിയിൽ നാല് പേര് വീതവും ആയി യാത്ര തുടർന്നു. ഫോർച്യൂണർ മിനിമം ഒരു നൂറ്റമ്പതു കിലോമീറ്ററിൽ വെച്ച് അലക്കുന്നു .. ഞാനും ഏകദേശം അതെ സ്പീഡിൽ പായുന്നു.. അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തി.. ജിമ്മനും കൂട്ടുകാർക്കും വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു ജിമ്മൻ എത്തി, ചോദിച്ചപ്പം പറഞ്ഞു.. ഇടക്ക് മൊട്ട കഴിക്കാനും, പ്രോട്ടീൻ വെള്ളം കുടിക്കാനും ആയിട്ട് കുറെ സ്ഥലത്തു നിർത്തണ്ടി വന്നെന്നു. ഇതെല്ലാം കഴിച്ചിട്ടും, ഉച്ചക്ക് നമ്മൾ എല്ലാവരും തിന്നുന്നതിലും കൂടുതൽ അകത്താക്കി, അല്ലേൽ ഗ്യാസ് കേറും അത്രേ.. പാവം!!!

ഒടുവിൽ നമ്മൾ സകലേഷ്‌പൂറിൽ എത്തി. കാടുമക്കിയിലേക്കുള്ള വഴി ഫോർച്യൂണറിൽ  ഉള്ള കന്നഡ അറിയാവുന്ന ഒരുത്തൻ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. അവരു മുന്നേ പോയത് കാരണം അവനോടു ഫോൺ ചെയ്തു നമ്മളും വഴി ചോദിച്ചു, അവൻ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു, സുരഭി എന്നൊരു ബോർഡ് കാണും, അത് കഴിഞ്ഞു ഒന്നര കിലോമീറ്റർ പിന്നെ വലത്തോട്ടുള്ള വഴി..പണ്ട് മലബാറിൽ നിന്നുള്ള ഒരുത്തൻ പുതുപ്പള്ളിയിലെ ഉമ്മൻ ചാണ്ടീടെ  വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പം പറഞ്ഞു, ഒരു കുരിശുതൊട്ടി ഉണ്ട്, അവിടുന്ന് ഇടത്തോട്ട് വളയാൻ.. പുതുപ്പള്ളിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ, ഒരോ വളവു കഴിയുമ്പോഴും വഴിടെ രണ്ടു വശത്തും കുരിശുതൊട്ടി..ഇതു അത്രയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട് പോയില്ലേലും, നമ്മൾ സുരഭി എന്നുള്ള ഒരു പത്തു ബോർഡ് കണ്ടു. നാല് ഹോട്ടൽ, രണ്ടു പലചരക്കു കട, ഒരു ചിട്ടി കമ്പനി ..അവസാനം നമ്മൾ നമുക്ക് അറിയാവുന്ന "എഷ്ടൂ ദൂര, ഹോഗി , ഗൊത്താ "ഒക്കെ അടിച്ചു വഴി കണ്ടു പിടിച്ചു കാടുമക്കിയിൽ എത്തിപ്പെട്ടു.. അവസാനത്തെ അഞ്ചു കിലൊമീറ്റർ ദുരിതം ആരുന്നു. വഴി ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാ ഉണ്ട്..നമ്മൾ ചെന്നപ്പം ഡയറക്ടറും പിള്ളേരും കലാപരിപാടി തുടങ്ങി, അല്ലേൽ ഐസ് ബോക്സ് കൊണ്ട് വന്നത് വെറുതെ ആവില്ലേ..നമ്മളും കൂടി.. ഐസ് ഒക്കെ വെള്ളം ആയി, പിന്നെ നീരാവി ആയി, പിന്നെ അത് മഴ ആയി പെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പം ജിമ്മനും പിള്ളേരും എത്തി.. വയറിൽ ഗ്യാസ് കേറാതെ ഇരിക്കാൻ ജിമ്മൻ എന്തൊക്കെയോ വലിച്ചു വാരി തിന്നു അനങ്ങാൻ മേലാതെ ഇരിക്കുന്നു.



ജിമ്മൻ വന്ന വഴിക്കു അവിടെ കണ്ട ഒരു അരുവിടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു പോയി. ഒരു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നനഞ്ഞു കുളിച്ചു തിരിച്ചു വരുന്നത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പം പറഞ്ഞു, അളിയാ ഫോൺ പോയി.. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വാങ്ങിയ എച് റ്റി സി .. ജിമ്മൻ നേരെ ചെന്നതും തെന്നി വെള്ളത്തിലോട്ടു വീണു, ഫോൺ വെള്ളത്തിൽ പോയി..അത് എടുക്കാൻ ആയി കുനിഞ്ഞ വഴിക്കു വീണ്ടും വീണു. എല്ലാം ഒരു മിനിറ്റിനു ഉള്ളിൽ കഴിഞ്ഞു. ഫോൺ ചുമ്മാതെ റീസ്റ്റാർട് ആയികൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.

സമയം രാത്രി ആകാറായി, ജിമ്മന് ഫോൺ പോയതിൽ ഉള്ള വിഷമവും ഒക്കെ ആയി മൊത്തത്തിൽ പാമ്പ് ആകാൻ ഉള്ള മൂഡാണ്. ജഗന്നാഥന്റെ വാചകങ്ങൾ മനസ്സിൽ കുറിച്ചു - "തലയ്ക്കു ബോധവും, കാലിനു ബലവും ഉള്ള ഒരുത്തനും ഇവിടുന്നു പോകരുത്, അങ്ങനെ ഉണ്ടേൽ മാത്രം കുടിക്കുക, അല്ലേൽ കുടിക്കരുത്."
ബാക്കി ഉള്ളവർ ഒക്കെ ഒന്നും രണ്ടും പെഗ് വെച്ചു കുടിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ജിമ്മൻ ഒരു എട്ടു ലാർജ് അകത്താക്കി. "മ്യൂസിക് വിത്ത് ബോഡി മസിൽസ്" എന്ന സംഭവം നമ്മൾ എല്ലാവരും നേരിൽ കണ്ടു..ആദ്യം ഒരു നൂറു പുഷ്അപ്, അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് പറഞ്ഞു.. ഇപ്പം വാം അപ് ആയെന്നു..ഇത് കേട്ടതും ഡയറക്ടറുടെ ബോധം പകുതി പോയി..പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ കാണിച്ചു കൂട്ടി. അവസാനം പാമ്പ് ആയെന്നു ഉറപ്പു വന്നപ്പം ജിമ്മൻ റൂമിലേക്ക് പോണം എന്ന് പറഞ്ഞു.. നമ്മൾ കീ കൊടുത്തു.. ജിമ്മൻ ആടി ആടി റൂമിലേക്ക് പോയി.. നമ്മൾ രണ്ടു പേരും കൂടെപോയി.. ഇത് കണ്ട ജിമ്മൻ നമ്മളെ തടഞ്ഞു.. എന്നിട്ടു വിശ്വ പ്രസിദ്ധമായ ആ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ ഫിറ്റ് അല്ലെടേ"..ജിമ്മന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലായത് കാരണം കൂടെ ഉള്ള കുഞ്ഞു പാമ്പ് ജിമ്മനോട്  പറഞ്ഞു..ഡാ, ഞാൻ ഫിറ്റാ, നീ എന്നെ ഒന്ന് റൂമിലേക്ക് ആക്കു.. ജിമ്മനെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കിയ കുഞ്ഞു പാമ്പിന്റെ കരണക്കുറ്റി നോക്കി ജിമ്മൻ ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു.. പറ്റിക്കാൻ നോക്കുന്നോടാ പട്ടീ ..അവസാനം ജിമ്മന്റെ ഒരു കൈ അകലത്തിൽ നമ്മൾ പുറകെ നടന്നു..

ജിമ്മൻ റൂമിന്റെ അടുത്തെത്തി, കുറെ നേരം ആയിട്ട് പൂട്ട് തുറക്കാൻ നോക്കുന്നു.. അടി കിട്ടിയത് കാരണം പാമ്പിൻകുഞ്ഞു ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. അവസാനം ധൈര്യം സമ്മതിച്ചു ചോദിച്ചു.. 

ഞാൻ :- ഞാൻ തുറന്നു തരണോ ?

ജിമ്മൻ :- വേണ്ടാ, ഞാൻ തന്നെ തുറന്നോളം 

ഞാൻ :- കുറെ നേരം ആയില്ലേ നോക്കുന്നു.. ഇനി ഞാൻ തുറക്കാം 

ജിമ്മൻ:- നിനക്ക് ധൃതി ഉണ്ടേൽ കേറിപ്പോടാ, ഞാൻ വിളിച്ചോ നിന്നെ ഒക്കെ ?

ഞാൻ :- അങ്ങനെ ആണേൽ വലതു വശത്താ പൂട്ടു, ഈ ഇടതു വശത്തു ഇട്ടു തിരിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നാൽ ഒന്നും കിട്ടില്ല 

ജിമ്മൻ:- ഇതാരാ അവിടെ കൊണ്ടേ വെച്ചെ ? നിനക്കിതു നേരത്തെ പറഞ്ഞു കൂടെ?

വീണ്ടും അഞ്ചു മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞു ..

ഞാൻ :- ഞാൻ തുറന്നു തരണോ ?

ജിമ്മൻ :- വേണ്ടാ, ഞാൻ തന്നെ തുറന്നോളം 

ഞാൻ :- കുറെ നേരം ആയില്ലേ നോക്കുന്നു.. ഇനി ഞാൻ തുറക്കാം 

ജിമ്മൻ:- നിനക്ക് ധൃതി ഉണ്ടേൽ കേറിപ്പോടാ, ഞാൻ വിളിച്ചോ നിന്നെ ഒക്കെ ?

ഞാൻ :- ഡേയ്, അതിന്റെ അടിയിലാ കീഹോൾ, നീ അതിന്റെ നടുക്ക് കുത്തി കൊണ്ടിരുന്നാൽ അത്  തുറക്കില്ല..

ജിമ്മൻ :- വൃത്തികെട്ടവനേ നിനക്കിതു നേരത്തെ പറഞ്ഞു കൂടെ .. ഇനി നീ തന്നെ തുറക്ക് ..

അവസാനം ജിമ്മനെ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി പാമ്പും കുഞ്ഞും ഞാനും ബാക്കി എല്ലാരും കൂടി തിരിച്ചു വന്നു ജിമ്മൻ ഇല്ലാത്ത നമ്മുടെ പാമ്പാട്ടം തുടർന്നു ...ഇനി അടുത്ത വർഷം ശ്രീ ലങ്കയ്ക്ക് വിട്ടാലോ???

ഹാപ്പി ഒരു വയസ്സു !!!

ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ മകന്റെ ഒന്നാം പിറന്നാൾ..അവന്റെ മര്യാദക്ക് എന്നെ വിളിച്ചു കുടുംബ സമേതം വന്നു പങ്കെടുക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.. വൈറ്റ് ഫീൽഡിൽ ഉള്ള ഹോട്ടലിൽ ആണ് സംഭവം ഏർപ്പാട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയിച്ചു..നമ്മൾ ചെന്ന് കേറി അലമ്പാക്കിയ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ പരുപാടി!!!!!

പറഞ്ഞ സമയത്തിനും അഞ്ചു മിനിറ്റ് മുന്നേ നമ്മൾ ലാൻഡ്‌ ചെയ്തു.. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അവരു പോലും എത്തീട്ടില്ല. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പം അവർ എത്തി. ഞാൻ തന്നെ അവരെ അവരുടെ പരുപാടിക്കു വേണ്ടി അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു.. എന്റെ അർപ്പണ ബോധം കണ്ടു ഒരു വയസ്സുകാരൻ കരഞ്ഞു തുടങ്ങി..പിന്നീട് അവർ എല്ലാരും ഓരോ സാധനങ്ങൾ അറേഞ്ച് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പം അവരെ സഹായിക്കാതെ ഞാൻ ഒരു ന്യൂ ജെൻ ആയികൊണ്ട്‌ തുരു തുരാന്നു സെൽഫി എടുത്തു. പിന്നെയും ഒന്നര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു എല്ലാരും ഒക്കെ എത്തി ചേരാൻ ആയിട്ട്.. അവസാനം കേക്ക് കട്ട്‌ ചെയ്യാൻ ഉള്ള സമയം ആയി.. കേക്ക് ഞാൻ പോയി നോക്കി. നല്ല ഭംഗി.. മുകളിൽ നീല കളർ ... അതിന്റെ മുകളിൽ ഒരു കാർട്ടൂൺ ക്യാരക്ടർ (വിന്നി ദി പൂ പോലെ ഒരു ചെറിയ പന്നിക്കുട്ടി )ഇരിക്കുന്നു.. പിന്നേം എന്തൊക്കെയോ കൊത്തു പണികൾ ഉണ്ട്.. അതിന്റെ താഴെ ഒരു നില കൂടി ഉണ്ട്.. അവിടെ കൊച്ചിന്റെ പേരും വയസ്സും അങ്ങനെ മൊത്തത്തിൽ ഒരു കിടിലൻ കേക്ക്.

കൊച്ചിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി കേക്ക് മുറിക്കാൻ നിക്കുന്നു. ഞാനും പോയി നിന്നു ..പെട്ടെന്നാണ് അവർ മറന്നു വെച്ച ഒരു സാധനം കണ്ണിൽ പെട്ടത്..കേക്ക് മുറിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഒച്ചയോടെ കുറെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ പേപ്പറും വേറെ കുറെ തിളങ്ങുന്ന സാധനങ്ങളും ഒക്കെ വീഴുന്ന രണ്ടു ഐറ്റംസ് അവിടെ മറന്നു കിടക്കുന്നു..എന്റെ അർപ്പണ ബോധം എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി..പിന്നെ വൈകിയില്ല.. കേക്ക് മുറിക്കാൻ വരട്ടെ, നിങ്ങൾ ഈ സാധനം വാങ്ങി വെച്ചിട്ട് ഉപയോഗിക്കാതെ ഇരിക്കുവാണോ എന്നൊരു ചോദ്യം...ഒരു വയസ്സ് കാരന്റെ കണ്ണ് വീണ്ടും നിറഞ്ഞു..

ഞാൻ നേരെ പോയി രണ്ടു സാധനവും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു.. കയിൽ ഫോൺ/ ക്യാമറ ഇത് രണ്ടും ഇല്ലാതെ ഒരുത്തൻ മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടാരുന്നുള്ളൂ.. അവന്റെ കയിൽ ഒരു സാധനം, മറ്റേതു നോം തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു.. രണ്ടു പേരും പാറാവു കാരെ പോലെ കേക്ക്ന്റെ രണ്ടു സൈഡിൽ ആയിട്ട് നിന്നും..

റെഡി 1, 2, 3.....

ഒരു വയസ്സുകാരാൻ കരഞ്ഞു നിലവിളിക്കുന്നു...കൊച്ചിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കുടുംബാങ്ങങ്ങളും ഇവനൊക്കെ ഒരൽപം ബുദ്ധി എങ്കിലും ഉണ്ടേൽ മന്ദബുദ്ധി എന്നേലും വിളിക്കാരുന്നു എന്ന മട്ടിൽ നിക്കുന്നു..ബാക്കി ഉള്ളവരെല്ലാം ഓ.....ഔ...എന്നൊക്കെ ഉള്ള ദീർഖനിശ്വാസം വിട്ടു നിക്കുന്നു...ഒന്ന് റീ-വൈൻഡു ചെയ്തു നോക്കി എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന്..

ഈ സാധനം പൊട്ടി.. അതിലെ കടലാസും പ്ലാസ്റ്റിക്കും ചപ്പും ചവറും എല്ലാം കൂടി കൊച്ചിന്റെ മേത്തും പിന്നെ ആ നല്ല കേക്ക് ഇലും ...ഞാൻ നിസ്സഹായതയോടെ ഇത് പൊട്ടിച്ച മറ്റവനെ നോക്കി... അവൻ മുങ്ങി...ചീത്ത കേക്കുന്നതിനു മുന്നേ പ്രൊ ആക്റ്റീവ് ആയി ഞാൻ ആ കേക്കിന്റെ മുകളിൽ ഉണ്ടാരുന്ന കുറെ സാധനങ്ങൾ ഊതി മാറ്റാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി. രണ്ടായിരം കഷ്ണങ്ങൾ എങ്കിലും ഉണ്ടാരുന്ന അതിൽ നിന്നും ഒരു മൂന്നെണ്ണം ഞാൻ ഊതി പറത്തി കളഞ്ഞു..ബാക്കി ഉള്ളത് എന്റെ ശക്തമായ ഊത്തിൽ ആ കേക്കിൽ ഉറഞ്ഞു അകത്തു കേറിപോയി ..ഞാൻ രണ്ടാമത്തെ ഐഡിയ ഇട്ടു.. ഓരോന്ന് ഓരോന്ന് ആയി പറിച്ചെടുത്തു കളയുക ..പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം ഒരു ഏഴു മണിക്കൂർ സമയം വേണം..അങ്ങനെ ഞാൻ ഓരോന്ന് ഓരോന്നായി ഐഡിയകൾ ഇടുന്നു.. അതെല്ലാം ചീറ്റി പോകുന്നു.. സഹി കെട്ടു കൊച്ചിന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.. എന്തായാലും ഇത്രേം ഒക്കെ ആയി..  ഇനി ഇപ്പം ആകെ രണ്ടു വഴികൾ ഉണ്ട്.. ഒന്ന്.. കേക്ക് മറന്നേക്കുക എന്നിട്ട് നേരെ ഫുഡ്‌  തുടങ്ങുക.. അല്ലേൽ ഇത് ഇങ്ങനെ തന്നെ മുറിച്ചു കൊടുക്കുക.. കിട്ടുന്നവർ ആദ്യത്തെ പത്തു മിനിറ്റ് അതിലെ ഓരോന്നും പറിച്ചു കളയാൻ ആയി ചിലവഴിക്കുക..കേക്ക് തിന്നാൻ ആയിട്ട് ഏറ്റവും മുന്നിൽ ഉള്ള 20 പേരെ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കി.. ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ ആള്ക്ക് ഒരു 4 വയസ്സ് കാണും..ഇതെങ്ങാനും വയറ്റിൽ ചെന്നിട്ടു വല്ല അസുഖോം പിടിച്ചാൽ പിന്നെ തല്ലു  എപ്പം കിട്ടി എന്ന് ചോദിച്ചാ മതി..

ഞാൻ ലേറ്റസ്റ്റ് ഐഡിയ എടുത്തിട്ടു .. കേക്ക് മുറിക്കുന്ന കത്തി കൊണ്ട്.. അതിന്റെ മുകളിലെ ലയർ മൊത്തം ചിരണ്ടി പറിച്ചു കളയുക.. ചിരണ്ടി ചിരണ്ടി.. മുകളിലത്തെ ഭംഗി ഉള്ള നീല സാധനം മൊത്തം പോയി.. ഐസിംഗ് ഇല്ലാത്ത സാധാരണ കേക്ക് മാത്രം .. മുന്നിൽ ഉണ്ടാരുന്ന ചെറിയ പിള്ളേർ എല്ലാം ഇത് കണ്ട പാടെ കേക്ക് വേണ്ടെന്നു വെച്ചു..

കുറെ ആളുകൾക്ക് ഷുഗറും കൊളസ്ട്രോളും ഞാൻ കാരണം വരാണ്ട് ആയല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ സുഹൃത്തിനോട്‌ ബൈ പറയാൻ പോയി.. അവൻ പറഞ്ഞു..
1. ആ സാധനം എടുത്തു പൊട്ടിക്കാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല.
2. അതെല്ലാം എടുത്തു കേക്ക്ന്റെ മുകളിൽ ഇടാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.
3. ആ കേക്ക്ന്റെ മുകൾ ഭാഗം ചിരണ്ടി കളഞ്ഞു നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല.

ഞാൻ പറഞ്ഞു.. ഇതിലും വലുത് എന്തോ വരാൻ ഇരുന്നതാ എന്നു കരുതിയാ മതി..
ഇതിലും വലുത് ഇനി എന്ത് വരാൻ???
എന്റെ കൂടെ മറ്റേ സാധനം പൊട്ടിച്ചവൻ (നേരത്തെ മുങ്ങിയവൻ ഇപ്പോഴാണ്‌ പൊങ്ങുന്നത്) അത് വഴി ചോദിച്ചു.. തനിക്കൊന്നും നാണം ഇല്ലെഡോ? ആവതു ഉള്ളതൊക്കെ ചെയ്താ പോരെ? 

പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം അല്ലാരുന്നോ!!!

ജീവിതത്തിലെ ഏകദേശം എട്ടര വർഷങ്ങൾ ഒരേ ഓഫീസിൽ തന്നെ വന്നു പോകുന്നു.. ഇത്രയും നീണ്ട  കാലയളവ്‌ എന്ന് വെച്ചാൽ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏകദേശം നാലിലൊന്നും അല്ലേൽ അതിലും കൂടുതൽ ഞാൻ ഇവിടെ ചിലവഴിച്ചു എന്ന് സാരം.. എല്ലാ വർഷവും എന്തേലും തരത്തിൽ ഉള്ള കലാ കായിക പരിപാടികൾ ഇവിടെ മുടങ്ങാതെ നടക്കാറുണ്ടെങ്കിലും.. ഞാൻ അതിൽ ഒരിക്കലും പങ്കെടുത്തിട്ടില്ല.. ഇത്തവണ അവർ കമ്പനി ക്രിക്കറ്റ്‌  പ്രീമിയർ ലീഗ് വെച്ചു ...നമ്മുടെ ടീമിൽ കുറച്ചു യുവരക്തങ്ങൾ ജോയിൻ ചെയ്തതിനാലും.. അവരുടെ മുന്നില്.. നമ്മൾ ഒരു വയസ്സൻ ആയില്ല എന്ന് കാണിക്കണ്ടതിനാലും അതിനെക്കാളൊക്കെ മുകളിൽ നമ്മൾ പണ്ട് ഒരു വൻ സംഭവം ആരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് തന്നെ ഒരു തോന്നൽ ഉള്ളതിനാലും.. ഞാനും കളിയ്ക്കാൻ ഉണ്ട് എന്ന് ന്യൂ ജനറേഷൻ പിള്ളേരോട് പറഞ്ഞു.1983 കണ്ടപ്പം മുതലാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം തോന്നിയത് എന്ന് തോന്നുന്നു..

കുറച്ചു ഓഫ്‌ ടോപ്പിക്ക് ആണ്.. എന്നാലും പറയാം - പുതിയ പിള്ളേരുടെ ജോലിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള റെസ്യൂമെ കാണുമ്പം ഒരു ഉള്ക്കിടിലം ആണ്.. പുതിയ പിള്ളേര് ജനിച്ച വര്ഷം 1994 ഒക്കെ ആണ്...ഹോ 94 ഇൽ ജനിച്ച ഒരു പയ്യന് ഇപ്പം 22 വയസ്സായി. ഏകദേശം അതാണ്‌ ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞ ന്യൂ ജനറേഷൻ പിള്ളേര്...അപ്പം നമുക്കൊക്കെ എന്ത് പ്രായം ആയെന്നാ? ആ...

പിന്നീട് അറിഞ്ഞു.. ഏകദേശം 20 ടീമുകൾ കളിക്കാൻ ഉണ്ട്.. എല്ലാ ടീമിലും ഏകദേശം 15 കളിക്കാരും.. ആകെ ബാംഗ്ലൂർ ഓഫീസിൽ 500 പേരു കാണും ജോലിക്ക്.. അതിൽ 300 പേരും ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിക്കാൻ ഉണ്ട്... ഈ ഇരുപതു ടീമുകളിൽ ഏകദേശം നാലു ടീമുകളിൽ കളി അറിയാവുന്ന / കളിക്കാൻ ആരോഗ്യം ഉള്ള കുറച്ചു പയ്യന്മാർ ഉണ്ട്.. അത് കൊണ്ട് അതി ഭീകരം ആയ ഒരു തോൽവി ആദ്യത്തെ റൗണ്ടിൽ നേരിടാൻ മറ്റു പല ടീമുകൾക്കും താല്പര്യം ഇല്ലാരുന്നു.. അത് കൊണ്ട് ആ നാല് ടീമുകൾ ഡയറക്റ്റ് ക്വാർടർ ഫൈനൽ കളിക്കട്ടെ.. ബാക്കി ഉള്ള 16 ടീമിൽ നിന്നും നല്ല നാല് ടീമുകൾ അവർക്കെതിരെ കളിക്കട്ടെ എന്നുള്ള ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി.. പക്ഷെ നമ്മുടെ ടീമിലെ.. തല മുതിർന്ന ചേട്ടന്മാർക്ക് അതിനോട് യോജിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല..നമ്മൾ ബഹളം ഉണ്ടാക്കി... 2007 ഇലെ വേൾഡ് കപ്പിൽ ഇന്ത്യ ആദ്യത്തെ റൌണ്ട് തോറ്റു പുറത്തായതും..

ഒക്കെ ചേർത്ത് ഒരേ അലക്കു.. HR ന്റെ കുരു പൊട്ടി.. അവസാനം അവർ അവന്മാരെയും ചേർത്ത് കളികൾ തീരുമാനിച്ചു..അങ്ങനെ പ്രാക്ടീസ് , സ്ട്രാറ്റജി മുതലായ ഒരു അലങ്കാരങ്ങളും ഇല്ലാതെ നമ്മൾ ഗോദയിൽ നേരിട്ട് പാക്കലാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.. പിന്നെ ഡെമോക്ക് കുറവ് വരണ്ട എന്ന് കരുതി.. എല്ലാവര്ക്കും ഓരോ ടി ഷർട്ട്‌ വാങ്ങിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു ..ഒരു ന്യൂ ജനറേഷൻ എല്ലാരുടേം സൈസ് ഒക്കെ നോട്ട് . ചെയ്തു.പൈസ ഒക്കെ വാങ്ങിച്ചു.. സാധനം എത്തിച്ചു..ആത്മാർഥതയുടെ പ്രതിരൂപം ആയ അവൻ തന്നെ എല്ലാവർക്കും സൈസ് നോക്കി സംഭവം കൊണ്ട് വന്നു തന്നു...

അങ്ങനെ ആ മഹത്തായ ദിവസം എത്തി... ജനുവരി 18, 2016. നമ്മുടെ ടീമിൻറെ കളി ഉച്ച കഴിഞ്ഞിട്ട് ആരുന്നു.. ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പം ന്യൂ ജനറേഷൻ വക ഒരു മെയിൽ കിടപ്പുണ്ട്.. അധികം വാരി വലിച്ചു കഴിക്കരുത്.. ക്ഷീണം വരും... സാമദ്രോഹിക്ക് ഇത് നേരത്തെ അറിയിക്കാൻ മേലാരുന്നോ? ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ 'തിന്നുക' എന്ന പുണ്യ പ്രവര്ത്തിക്ക് വേണ്ടി ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന  എന്നെ പോലെ ഉള്ള ഒരു പറ്റം എലൈറ്റ് (മുപ്പതു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇങ്ങനെ പറയാം) കാറ്റഗറി ആളുകൾ ഉള്ള ടീം ആണ് നമ്മുടേത്‌.. ബാക്കി ഉള്ള എലൈറ്റ് കാറ്റഗറി ആളുകളെ തിരക്കിയപ്പം എല്ലാരും ഗ്രൌണ്ടിലേക്ക് പോയിന്നു പറഞ്ഞു.. സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഞെട്ടി.. കളി തുടങ്ങാൻ ഇനീം ഒരു മണിക്കൂർ എങ്കിലും ഉണ്ട്.. ഇവന്മാർ ആരേലും ഇനി പ്രാക്ടീസ് എന്ന കടുംകൈ ചെയ്യുവോ എന്നുള്ള പേടി തോന്നിയെങ്കിലും...നേരത്തെ ചെന്നില്ലേൽ ന്യൂ ജനറേഷൻ കളിപ്പിചില്ലെങ്കിലോ എന്ന് പേടിച്ചു.. നേരെ ടി ഷർട്ട് ഇട്ടോണ്ട് താഴോട്ട് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു..

ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി ഇട്ടതു കൊണ്ട് മാനം പോയില്ല.. ഒരു വിധത്തിൽ ആണ് അത് ഇറങ്ങി പോയത്..അത് ഇട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പം ഞാൻ ഡിങ്ക ഭഗവാനെ ഓർത്തത്‌..യാദൃശ്ചികം ആയിരുന്നില്ല.. ഉള്ള എയർ മുഴുവൻ പിടിച്ചു.. വയറു അകത്തേക്ക് ആക്കിയിട്ടും ഞാൻ അദ്ധേഹത്തെ പോലെ ഇരുന്നത് കൊണ്ടാണ്..

ആത്മാർഥതയുടെ പ്രതിരൂപം ആയ ന്യൂ ജെൻ എനിക്കിട്ടു പണിതു.. ടീമിൽ ഒരു പെണ്കുട്ടി വേണം.. നമ്മുടെ കൂടെ ഉള്ള കുട്ടി.. ഒരു 10 കിലോയുടെ അരിച്ചാക്കും കൂടെ എടുത്തോണ്ട് നിന്നാൽ ഒരു 40 കിലോ കാണും.. അത്രക്കും ചെറിയ പാർട്ടി.. അതിനു വേണ്ടീട്ടു ഓർഡർ ചെയ്ത എക്സ്ട്രാ സ്മോൾ സൈസ് ഉള്ള ടി ഷർട്ട് അവൻ ഈ പന പോലെ വളര്ന്നു നിക്കുന്ന എനിക്ക് തന്നേക്കുന്നു.. ശ്വാസം വിടാൻ ശരിക്കും ബുദ്ധി മുട്ടിയെങ്കിലും ഞാൻ ഒരു വിധത്തിൽ ഡിങ്കനെ പോലെ ഗ്രൌണ്ടിലേക്ക് ചെന്നു ..പോകുന്ന വഴിയിൽ തലയിൽ വെക്കേണ്ട തൊപ്പി.. ഞാൻ എന്റെ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ മറച്ചു പിടിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു ... ഗ്രൗണ്ടിൽ എത്തിയപ്പം ലാര്ജ് സൈസ് ഉള്ള ടി ഷർട്ടിൽ 30 കിലോ ഉള്ള പെൺകുട്ടി ഒഴുകി നടക്കുന്നു.. രണ്ടു സ്റ്റെപ് നടന്നാലേ പുള്ളിക്കാരി.. ആ ടി ഷർട്ടിന്റെ മുൻ വശത്ത് എത്തുകയുള്ളൂ.. നേരെ ചെന്നു ന്യൂ ജെന്നോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.. ചൂടായില്ല.. ചൂടായാൽ അവൻ കളിക്കാൻ കൂട്ടാതെ ഇരുന്നാലോ? അവസാനം ഷർട്ടുകൾ എക്സ്ചേഞ്ച് ചെയ്തു.. എനിക്ക് ശ്വാസം വിടാം എന്നുള്ള അവസ്ഥ എത്തി..

കളിക്കാരുടെ പേരു എഴുതി കൊടുക്കാൻ ഉള്ള അറിയിപ്പ് വന്നു.. മിസ്സ്‌ ആയാലോ എന്ന് കരുതി ന്യൂ ജന്റെ അടുത്ത് എത്തിയ എന്നെ അവൻ വീണ്ടും തോല്പ്പിച്ചു.. കളിക്കാൻ ആകെ ഉള്ളത്.. ഞാനും കൂടെ കൂട്ടി... 9 പേരു ...അവനെ ചീത്ത വിളിക്കാൻ കിട്ടിയ അവസരം കൈ വിട്ട നിരാശ.. ഹോ ...അവസാനം TCS,  NIT ഇൽ പോകുന്ന പോലെ ഒരു ബോർഡ്‌ വെച്ചു "Trespassers will be recruited!!!" അങ്ങനെ വേറെ ഒരു ടീമിലും കളിക്കാൻ ഇടം കിട്ടാത്ത രണ്ടു പേരെ ഞങ്ങൾ ചായേം കടീം വാങ്ങിത്തരാം, ഓപ്പണർ ആക്കാം, ആദ്യത്തെ ഓവർ ബോൾ ചെയ്യിക്കാം എന്നൊക്കെ ഉള്ള മോഹന വാഗ്ദാനങ്ങൾ നല്കി.. ടീമിൽ കേറ്റി ..പിന്നീട് അറിഞ്ഞു.. എതിർ ടീമും ഇതേ അവസ്ഥ.. എന്റെ പഴേ ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കി.. "കോമൺ ഫീൽഡിംഗ് " എന്നൊരു കലാ പരുപാടി സജസ്റ്റ് ചെയ്തു.. നടത്തിപ്പുകാരുടെ തല്ലു ഒഴിവാക്കാൻ ആയി.. അത് ന്യൂ ജൻ പുറത്താരോടും പറഞ്ഞില്ല..അവസാനം രാവിലെ നടന്ന കളിയിൽ വേറെ ടീമുകളിൽ കളിച്ചു തോറ്റ രണ്ടെണ്ണതിനെ എതിർ ടീമിനും കിട്ടി...

ടോസിനായിട്ടു ന്യൂ ജെൻ പോകുന്നതിനു മുന്നേ നമ്മളോട് അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു.. ടോസ് കിട്ടിയാൽ ബാറ്റിങ്ങോ ബോളിങ്ങോ... പോത്തിന് എന്ത് ഏത്തവാഴ..എന്തായാലും നമുക്ക് പിടിക്കാം.. നീ ടെൻഷൻ അടിക്കാതെന്നു പറഞ്ഞു..അവസാനം എതിർ ടീമിന് ടോസ് കിട്ടി.. അവരു ബാറ്റിംഗ് തിരഞ്ഞെടുത്തു .. അല്ലേലും പണ്ട് പറമ്പിൽ കളിച്ചപ്പോഴെല്ലാം ടോസ് കിട്ടിയവർ ബാറ്റിംഗ് മാത്രമേ എടുത്തിട്ടുള്ളൂ ..ഇനി ഇപ്പം ഒരു ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ രണ്ടാമത് ബാറ്റിങ്ങിന് ഇറങ്ങാവല്ലോ ... 

കളി തുടങ്ങി.. നമ്മുടെ കൂടെ ഉള്ള ന്യൂ ജെൻ എല്ലാം ഡയലോഗ് മാത്രമേ ഉണ്ടാരുന്നോള്ളൂ എന്ന നഗ്ന സത്യം എലൈറ്റ് ഗ്രൂപിന് മനസ്സിലായി..ന്യൂ ജെൻ ഓടി വന്നു എറിയുന്നു.. ഒന്നുകിൽ വൈഡ്, അല്ലേൽ നോ ബോൾ, അതും അല്ലാതെ അബദ്ധത്തിൽ എങ്ങാനും നേരെ ഒരെണ്ണം ചെന്നാൽ അത് ഗ്രൌണ്ട് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു.. അപ്പുറത്തെ ബൈക്ക് പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ..ചെന്നു വീഴും... ബോൾ എടുക്കാൻ ഓടി ഓടി മേലാണ്ടായി.. അവസാനം ബാറ്റ് ചെയ്യുന്ന അലവലാതിയോടു ഞാൻ ചെന്ന് പറഞ്ഞു.. ഇനി പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ അടിച്ചാ ഔട്ട്‌...ദയ തോന്നി അവൻ ഔട്ട്‌ ആയി..പിടിച്ചതിലും വെലുതാരുന്നു അളേൽ ഉള്ളത് എന്ന അവസ്ഥയിൽ വരുന്നവന്മാരെല്ലാം ഇത് തന്നെ പരുപാടി..ന്യൂ ജെൻ തല്ലുകൊണ്ട് മടുത്തപ്പം എന്നോട് എറിഞ്ഞു നോക്കാൻ പറഞ്ഞു..

അതി ഭീകരം ആയ ബുദ്ധി ഞാൻ പ്രകടിപ്പിച്ചു... ലെഗ് സൈഡിലോട്ടു ആണ് ഇവന്മാരെല്ലാം അടിക്കുന്നത്. കുറെ ഫീൽഡർമാരെ ഞാൻ അവിടെ കൊണ്ട് ചെന്ന് നിരത്തി..എന്നിട്ട് ഒരു ബോൾ എറിഞ്ഞു.. അമ്പയർ നോ ബോൾ വിളിച്ചു.. ഞാൻ തർക്കിച്ചു .. കാൽ ഞാൻ വര ക്രോസ് ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ..പിന്നെ എന്ത് നോ ബോൾ..? അപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ .അറിഞ്ഞത്. ബൈബിൾ പോലെ ഇതിലും പുതിയ നിയമം ഉണ്ട്.. രണ്ടാം വാക്യം... മാക്സിമം 5 പേരെ ലെഗ് സൈഡിൽ ഫീല്ഡ് ചെയ്യാൻ പാടുള്ളൂ അത്രേ...എന്തൊക്കെ നിയമങ്ങൾ ആണ് ഭഗവാനെ...ഫ്രീ ഹിറ്റ്‌ ... അങ്ങനെ ആദ്യമായിട്ട്..പുതിയ ബോൾ എടുത്തു.. മറ്റേ ഫ്രീ ഹിറ്റ്‌ ബോൾ എറിഞ്ഞത്  പയ്യൻ ഒരു ചെറിയ അലക്കു അലക്കി ചെന്ന് വീണത്‌ ഏതോ ബസിനകത്താ...ഒന്ന് രണ്ടു ബോൾ വെല്യ കുഴപ്പം ഇല്ലാതെ പോയി... നാലാമത്തെ ബോളിൽ വീണ്ടും നോ ബോൾ... പുതിയ നിയമം തിരക്കി ചെന്നപ്പം അറിഞ്ഞു.. അകത്തെ സർക്കിളിനു അകത്തു വേണ്ട മിനിമം ഫീല്ടെഴ്സ് ഇല്ലെന്നു.. ഇത്രയും നേരം ഉണ്ടാരുന്നത് പെട്ടെന്ന് എങ്ങനെ ഇല്ലാണ്ടായി എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.. അന്നേരം അമ്പയർ ചോദിച്ചു.. നിങ്ങടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാരുന്ന ഒരുത്തൻ എവിടുന്ന്... ആ എലൈറ്റ് മഹാനുഭാവലു ആരോടും പറയാതെ വെള്ളം കുടിക്കാൻ ഇറങ്ങിപോയിരിക്കുന്നു...ഈസ്വരാാാ....വീണ്ടും ഫ്രീ ഹിറ്റ്‌..ആ ബോൾ അടിച്ചത് ഒരുത്തന്റെ അടുത്ത് കൂടി പോയി.. അര കല്ലിനു കാറ്റു പിടിച്ചത് പോലെ നിന്ന അവൻ അത് .കണ്ടില്ല.  അവസാനം ഒരു വിധത്തിൽ നമ്മൾ എല്ലാ ഓവറും എറിഞ്ഞു തീർത്തു ...ജയിക്കാൻ 9 ഓവറിൽ 94 റണ്സ് മാത്രം...

വെള്ളം കുടിക്കാൻ ഇറങ്ങിപോയ മഹാനുഭാവലു.. ആദ്യം ബാറ്റ് ചെയ്യാൻ പോയി.. അത്രേം നേരം ബാറ്റിംഗ് പിച്ചാരുന്ന അവിടം.. ചാത്തൻ സേവ കൊണ്ടെന്ന പോലെ..ബോളിംഗ് പിച്ചായി മാറി സുഹൃത്തുക്കളെ...എല്ലാവരും പോകുന്നു.. വരുന്നു.. തിരിച്ചു വന്നു പഴം, സ്നാക്ക്സ് ഒക്കെ കഴിക്കുന്നു.. കളി വിലയിരുത്തുന്നു...ഞാനും ഇറങ്ങി... എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട്.. ഞാൻ 2-3 ഫോറും കുറച്ചു സിന്ഗിളും ..ഒരു ഡബിളും ഒരു മൂന്നും എടുത്തു... അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കിടന്നു ഓടിയതോട് ..കൂടി.ശരീരം പ്രതികരിച്ചു... ഇത് വരെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാക്കാതെ..അനക്കാതെ കൊണ്ട് നടന്ന കാലു എന്നോട് പരിഭവിച്ചു...എവിടെ ഒക്കെയോ കൊളുത്തി പിടിച്ചു.. ഓടാൻ മേലാത്ത അവസ്ഥ.. നാണക്കേട്‌ ഓർത്തു ബൈ റണ്ണറെ വിളിച്ചില്ല...അവസാനം ഔട്ട്‌ ആയി തിരിച്ചു പോന്നു.. രാജകീയമായ വരവേല്പ്...ഏറ്റവും അധികം റണ്സ് എടുത്ത മഹാൻ.. വെറും 20 ഓളം റണ്സ് എടുത്ത എനിക്ക് സ്ടാണ്ടിംഗ് ഒവേഷൻ കിട്ടി... അന്നേരം തന്നെ ഞാൻ എൻറെ റിട്ടയർമെന്റ് ഉറപ്പിച്ചു.. സൌണ്ട് നന്നാകുംബം പാട്ട് നിര്ത്തുക..നമ്മൾ 85 റണ്സ് അടിച്ചു... ചെറിയ ഒരു തോൽവ്വി ഏറ്റു വാങ്ങി..

തോറ്റു തുന്നം പാടി വീട്ടിൽ എത്തി.. അമ്മേടെ പിണ്ട തൈലം എടുത്തു തേച്ചു കുളിച്ചു.. .ഭാര്യയോട്‌ ഭീകരം ആയ എന്റെ പ്രകടനത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു...വൻ വിശപ്പാണെന്നും പറഞ്ഞു.. സാധാരണ കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഇരട്ടി ചപ്പാത്തി തട്ടിക്കേറ്റി ...7:30  ആയപ്പം കിടന്നതും ഓർമയുണ്ട് പിന്നെ പിറ്റേ ദിവസം 8:30 ആയപ്പം ആണ് ഉണര്ന്നത്..ദേഹം മുഴുവനും വേദന ആയതു കൊണ്ട് അന്ന് ഓഫീസിൽ പോയില്ല... അതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം ഓഫീസിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഇടിത്തീ പോലെ വേറൊരു വാർത്ത‍... നമ്മൾ പൊരുതി കീഴടങ്ങിയ മറ്റേ ടീം.. അടുത്ത റൌണ്ടിൽ.. ആദ്യം പറഞ്ഞ നല്ല ഒരു ടീമിനോട് കളിച്ചു.. 20 റൺസിനു ഓൾ ഔട്ട്‌ ആയി.. മറ്റവന്മാർ ആദ്യത്തെ ഓവറിൽ അത് അടിച്ചെടുത്തു.. കളി ജയിച്ചു...ദൈവം ഒരിക്കലും ഇത്രയും ക്രൂരൻ ആവാൻ പാടില്ല...

കളി കഴിഞ്ഞുള്ള നമ്മുടെ ആഹ്ലാധപ്രകടനവും ഫോട്ടോ എടുക്കലും കണ്ടപ്പോൾ.. നടത്തിപ്പ് കാർക്കും എതിർ ടീമിനും മൊത്തത്തിൽ എല്ലാർക്കും കണ്ഫ്യുഷൻ ...ഇനി ഇവന്മാര്ക്ക് തോറ്റെന്ന് പോലും മനസ്സിലായില്ലേ?

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം ആരുന്നു.. ഇനി ചെസ്സ്‌.. അതാകുംബം എന്റെ മണ്ട മാത്രം ഉപയോഗിച്ചാൽ മതിയല്ലോ...ഇനി ഈ വർഷം കൊണ്ട് മത്സരം എല്ലാം നിർത്തുവാണെന്നു  എങ്ങാനും കമ്മറ്റിക്കാര് തീരുമാനിച്ചാൽ....

Yelagiri - A Perfect place to be away from Bangalore!!!

Yelagiri is one of the nicest place to be away from the crowd, dust, pollution, traffic etc. We were at Yelagiri during the Thanksgiving Holidays of 2015. The place is not too far from Bangalore ~170Km. From Hosur, it will take only 1.5 hours to reach the place. We stayed at a place called 'Zeenath Taj Gardens'. This is a cottage stay (24 cottages) within a 11.5 acre campus. You will love the greenery, the sound of the wind, chilled atmosphere, music of the birds etc.

Good Thing About Yelagiri -
1. Not too far from Bangalore.
2. You can spend a peaceful weekend
3. Good Temperature.
4. No Pollution.
5. Not very expensive.
6. Not having many options to explore (This is a positive for us, may not be for others) - We were at the Zeenath Campus for most of the time. The other options are a nature park and a lake/boating.